Vandaag is het zover. Rooki glimlachte terwijl ze in de spiegel kijkt. Vandaag wordt ik een Pokémon trainer zoals ik altijd al gewild heb! Chikochi! klinkt het. De kleine Pokémon sprong op haar tafeltje. Chikorita! Ja, Chikorita, jij en ik samen kunnen het hele heelal aan. Chikorita houd haar koppie scheef en het blad dat op haar hoofd groeit valt naar rechts, waardoor er poeder vanaf valt. Rooki glimlacht en denkt: dat heb ik haar eens goed geleerd, dat vergif poeder! Net zoals al haar andere aanvallen; tekkel, groei en het mesblad! Het is al weer een jaar terug dat ik Chikorita vond, in het bos en erg gewond.

Ik liep toen door het bos, wat ik wel vaker doe, om een blink op te vangen van zeldsame of schattige Pokémon. Normaal kwam ik wel Pidgey, Pigeotto en Rattata tegen, maar die dag... Er was geen Pokémon te bekennen. Het kan ook zijn omdat het al avond was....maar Rattata zijn nacht Pokémon en ik herinner me ook geen Hoot-Hoot's!
Ze waren dus gevlucht, maar waarvoor?
En net toen ik op het punt stond om terug te keren naar huis, omdat er niets te beleven viel, hoorde ik een gil. Chiko!!! Ik haaste me meteen in de richting van het geluid en daar zat ze, tussen de bomen. Om haar heen stonden 2 mensen met zwarte kleren aan en een grote rode R op de T-shirts. Chiko...chiko.... dat arme ding zat daar maar hulpeloos. De woorden van de langste van de 2 mensen bevinden zich nog steeds goed in mijn geheugen. "Deze is gewond! Hier heeft de baas dus helemaal niets aan." De man met het blonde haar antwoorde hierop: "Laat die zwakkeling toch, tenzij je 'm als knuffeltje wil gebruiken." En daarna barssten ze in lachen uit. Ik verschool me achter een van de bomen. De 2 mensen hadden niets in de gaten, maar de kleine Pokémon wel. ''Kom mee Butch, we gaan er vandoor." klinkt de stem van de blonde. "Yeah, wegwezen." De 2 mannen lopen naar hun truck die iets verder in een struik geparkeerd stond. In het donker kon ik vaag zien dat er dozen op stonden, attans dat dacht ik toen. Als ik had geweten dat het kooien waren, met daarin hulpeloze Bos-Pokémon... nee, ik weet niet wat ik dan had gedaan, maar daar wil ik niet over denken. Ze stapten in, de blonde ging achter het stuur zitten en ze reden hard weg.

Op dat moment kwam ik te voorschijnt. Chiko.... fluisterde de Pokémon. Ik heb geen PokéDex om na te kijken wie deze Pokémon was, dus ik moest goed naar haar naam luisteren. Ik liep naar haar toe en ze keek me bang aan. Ze had overal blauwe plekken en er was iets met haar poot, het zag er in iedergeval niet goed uit. Chiko....rita.... zei ze bang. Ze probeerde op te staan om tegen me te vechten, maar ze was te zwak. Ik heb geen PokéBalls om Pokémon te vangen, en toen al helemaal niet, dus dat was geen optie. Ze stond op het punt om in te zakken, maar op dat moment stond ze op en draaide hard met het blad op haar hoofd. Het gevolg was dat ik bladeren naar me toe kreeg, die zo scherp waren als messen. "Hey, houd op!, Ik probeer je juist te helpen!" gilde ik, terwijl ik de bladeren van me af probeerde te slaan. Chiko? Ik keek in haar ogen en zei in de mijne. Ik meende het. Ze stopte en werd weer rustig. En toen zakte ze in elkaar. Chi....
"Chikorita!" riep ik en ik rende naar haar toe en nam haar in mijn armen en begon te hollen. Tussen de bomen door en steeds naar Chikorita kijkend. Ik wist toen al dat er thuis niemand was om me te helpen, mijn moeder weet helemaal niets van Pokémon, maar Erika, de gymleidster van de Rainbow Gym zou me kunnen helpen. Ze was altijd mijn voorbeeld geweest, aangezien ze zo veel van Grass-types af weet. Dus ik rende mijn huis in Celladon City voorbij en haaste me naar de Gym. Nou maar hopen dat Erika aanwezig was. Sharron,een van de trainsters van de Gym was bezig met de PokémonKlas, zoals gewoonlijk zat Gloom erbij.
Toen besefde ik dat het feit dat Gloom bij de PokémonKlas was, helemaal niet zo gunstig was. Normaal was Gloom bij Erika, en zei was er dus niet! En dus moet ik de hele stad door, naar de Rainbow Parfum winkel als ik Erika zou willen berijken, maar daar had ik geen tijd voor en dan nog, wat kan parfum doen om Chikorita te helpen? En het PokémonCenter ligt ook helemaal aan de andere kant van de stad! Dus rende ik naar de ingang van de Gym en bonkte op de deuren. "Laat me erin!" Een Trainer kwam naar de deur en zei: "Sorry, geen Gymgevechten vandaag en je bent te laat voor de PokémonKlas, die is een halfuur geleden al begonnen!"
"Het gaat om deze Pokémon!" schreeuwde ik terug, "Ze is gewond, je moet haar helpen!" En meteen werd de deur open geduwd. "Sorry, kom binnen!" Ik rende naar binnen. De Trainster rende voor me uit en riep tegen iedereen:" We hebben een noodgeval! Een gewonde Pokémon". Het werd een chaos in de gym, iedereen begon spullen te halen om de Pokémon ook maar een beetje te helpen. Ik legde Chikorita op een tafel en ze opende haar ogen. Chiko...chikorita! "Ze komt bij!" riep ik tegen de Trainster die me net niet binnen wou laten. "Waarempel...het is een Chikorita!" fluisterde een andere Trainster. "Sta daar niet zo stom te staan!" brulde Sharron. "Ga een SuperPotion halen!" Meteen rende Blossom, de kleuter dochter van Erika naar de kast waar ze de geneesmiddelen opgeborgen hadden. Chikorita keek me aan. "Het komt wel goed, Chikorita." fluisterde ik. En het was een vreemd gezicht, maar het is de volle waarheid, Chikorita knikte met haar koppie naar me. Blossom wurgde zich tussen de Trainers en kinderen van de PokémonKlas door met een Potion in haar hand. "Open je mond Chikorita, dan kunnen we je helpen" zei Sharron tegen de Chikorita als ze ziet dat Chikorita bang wegduikt. Chi...fluistert Chikorita bang. "Geef mij eens" zei ik terwijl ik mijn hand ophield om de Potion aan te pakken. Ik kreeg de Potion in mijn hand geduwd en ik keek Chikorita aan. "Alsjeblieft..zo kunnen we je helpen." En Chikorita opende langzaam haar mondje en ik spoot wat van het Potion in haar mondje. Ze slikte het door en ging weer liggen en sloot haar ogen. Sharron begon haar pootje te verbinden, het was gekeust.

De volgende dag ging ik terug naar de Gym en per wonder was Chikorita helemaal herstelt. Alleen met de training wou ze niet mee doen en ze trok zich niets van de Trainers aan. Maar toen ik, Rooki, de Gym in stapte rende Chikorita naar me toe en sprong in mijn armen. "Door jou snelle reactie heeft Chikorita het overleeft." Ik draaide me om en daar stond Erika, met Gloom naast haar. "Je zou het goed doen als Grass-type trainster. Als je wilt kan je hier de PokémonKlas volgen en starks hier bij de Gym komen werken." Ik wil niets liever.

"Rooki!.....Rooki!....ROOKI!!!" klinkt het van beneden aan de trap. Ik schrik op uit gedachten en Chikorita schrikt zo erg dat ze al met haar hoofd-blad begint te draaien. "Kom je naar beneden, Erika wacht op je!" "Jah mam, ik kom!" Chikorita springt op mijn schouder en houdt zich goed vast. Ik pak mijn tas en ren naar beneden. "Veel plezier, schat" zegt mijn moeder en ze geeft me een zoen op mijn wang. "Dag mam en jij ook veel plezier." Ik trek de deur open en stap naar buiten. Mijn moeder zwaait door het raam naar me. "Doei Rooki!" roept mijn moeder. Daar ga ik, op weg naar de Rainbow Gym om een Pokémon Trainster te worden...